برای تویی که نوشته ها وسخن هایم را فراموش کرده ای

سلام عزیزم .....سلام مهربونم .........نمیدونم دست نوشته هایم را 

میخوانی یا نه.

وقتی که تنها میشم و با خودم فکر میکنم میبینم من خوشبخت ترین انسان

روی زمینم چون در تنهاییم تو

رو دارم و یک لحظه ازم دور نمیشی...

تویی که از فرشته ها برایم عزیز تر و خواستنی تری.واسه همینه که به تو

شک کردم که نکنه واقعا فرشته ای.....

اخه فرشته ها دست نیافتنی اند مثل تو......

تازه وقتی خوب فکر میکنم میبینم تو از فرشته ها هم لطیف ترو خیال انگیز

تری........

افسوس ما این همه مدت از عشق سوختیم و نالیدیم و با هزار اه و حسرت

با خنده و اشکهایمان یکدیگر را صدا زدیم

و حالا چطور میتونم از ان خاطرات بگذرم؟؟؟؟؟

نمیگم تو هم مثل من عاشق بودی نه...بلکه تو فقط یک دوستدار ساده ویا

شاید حتی ان هم نبودی......شاید فقط گمان

میکردم که دوستم داری.شاید این خیال زیبا و بس خواستنی بود که مرا به

اینجا کشاند به جنون به

اینکه اینک باید اینگونه وداع کنم

با کسی که مدتی با خیالش زنگی کردم.عطر تنش را استشمام

کردم .دستانش را را لمس کردم .

لبهای گرمش را بوسه زدم و بر شانه هایش سر گذاشتم.گاهی خیال

میکنم چقدر دیوانه ام که تو را با اینکه

حتی یک بار هم در نزدیکی خود نداشتم روزها و شبهایم را گذراندم .با تو با

خیال تو......

ثانیه هایی که در کنار تو بودم با اینکه وجود نداشتی ......لحظه هایی که در

اغوش گرمت چشمانم را بستم

تا جز تو چیزی را احساس نکنم.جز تو و عشق تو.

شبهایی که در خیال خود تا سپیده دم در کنارت بودم و به جای چشمان

روشنت به ستاره ها نگریستم .

به ستاره هایی که چشم از من بر نمیداشتند .......چقدر زیبا بود شبهایی

که به جای خوابیدن به تو فکر میکردم......

در خیالم با تو سخن میگفتم ولی تو غافل از منو عشقم به اسودگی

چشمانت را روی هم گذارده و رویا های زیبا و

خالی از من میدیدی........

چقدر روزها در پارک ها و کوچه ها قدم زنان تو را در کنار خود احساس

کردم .....گرمای دستانت را احساس کردم

با اینکه تو کیلومتر ها از من فاصله داشتی!

چه روز های خوبی بود.

چقدر در رویا هایم با تو پرواز کردن را تجربه کردم .غافل از اینکه تو در زمین

هم کنار من نبودی!!!

چقدر من خوش خیال بودم.

رویای تو ..............رویای داشتنت مانندی خوابی خوش بود .چرا بیدارم

کردی؟؟؟؟

چرا نگذاشتی با خیالت تمام عمر را سپری کنم؟

چقدر سخنانی که از لبانت جاری میشد زیبا بود چقدر دوستت دارم هاهی

که میگفتی دلنشین بود!

چقدر عزیزم هایی که گفتی مرا دلخوش می کرد.......

چه سخنان زیبا و دلنشینی ...اره زیبا بود .

رویای تو حرفای تو........عزیزم این حرفها رو جز من به کس دیگری هم

میزدی؟

ایا جز در رویای من کس دیگری را در اغوش میکشیدی؟

سوالات بی پاسخم را چه کسی پاسخ میدهد؟

گاهی فکر میکنم زمانهایی که من از عشق تو میسوختم .....شبها و

روزهایی که اشک میریختم

تو در پی کس دیگری بودی .......تو در کنار من نبودی.حتی نخواستی برای

لحظه ای در رویا"

خودت را شانه به شانه ام تصور کنی .چرا؟؟؟

ایا عشق من کم بود؟

اما باز تو در کنار من بودی لحظه به لحظه.........شانه به شانه.

گاهی ساعت ها با تو سخن میگفتم .چشمانم را میبستم و سر روی شانه

هایت میگذاردم و برای تو تنها

سنگ صبورم بودی از روزگار گله میکردم که چرا جاده ها بین من وتو فاصله

انداخته اندو

تو دستان مهربانت را روی موهایم حرکت میدادی و نوازش کنان دلداری ام

میدادی.گاهی اشکهایم را

که بر روی گونه هایم جاری بود پاک میکردی و سرم رو از شانه ات بلند

میکردم و به تو نگاه میکردم

تو با چشمانت با من سخن میگفتی و باز دلداری ام میدادی و زیبا ترین

سخنانت را به من میگفتی!!!

سخنانی که تا کنون هیچگاه از لبانت نشنیدم.افسوس.......

اما این ها فقط رویای ای مدت طولانی من با تو بود .تو از انها خبر نداشتی.

تو حتی اشک من را ندیدی...شب زنده داری هایم را شاهد نبودیو به من

فکر نمیکردی.

گاهی میامد زمانهایی که با تو در رویاهایم به اسمان ها سعود میکردم ولی

مرا یکدفه رها میکردی!

بدون توجه به انکه بدانی میشکنم....!!!!!!!!

گاهی با سخنانت مرا اتش میزدی....اتشی که سوزانتر از اتشفشان ها بودو

بر دلم شعله میکشیدو ان را میسوزاند .

اما دم نمیزدم.ایا تو میفهمیدی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نه به خدا قسم نه.

تو نمیدانی چه اتش سوزانیست وقتی دختری عاشق شود ولی در کنار

عشقش نباشد .

تو نمیدانی چقدر سخت است وقتی عشقت از دختر دیگری برای تو سخن

بگوید.....از

دختری که به فاصله ی یک نفس از عشقش فاصله دارد .تنها برای اینکه تو را

از خود براند....

تو نمیدانی زمانهایی که از ان دختر برای من سخن میگفتی چه اتشی بر

دلم میزدی........

وقتی که گفتی همسفر او میشوی و به دیار او میروی چگونه مرا

میسوزاندی.......

وقتی حرفهای او را برایم بازگو میکردی اشکهایم بی اختیار جاری میشد

ولی تو نمیدیدی!!!!

تو از من دور بودی خیلی دور......ولی او در کنارت بود.

چقدر سخت بود زمانهایی که از رفتن سخن میگفتی و من خود را اواره

میدیدم.گمان میکردم با رفتنت

اشیانه ای که در دلت دارم ویران میشود غافل از اینکه من در دل تو هیچگاه

جایی نداشتم و از ابتدا اواره بودم.

امینم ........عزیزم........امین ارزوهایم بدان اگر سعی میکردی از من دور

شوی ولی من باز به سمت تو میامدم

اگر دلم را میشکستی و من باز با اشکهایم قطعات دلم را کنار هم

میگذاشتم و دوباره تقدیمت میکردم

اگر دروغ میگفتی و من به دل نمیگرفتم اگر حرف نمیزدی و من نیز سکوت

میکردم اگر دوستم نداشتی و من به تو

عشق می ورزیدم .اگر اگر اگر.....با به سوی تو می امدم با عشقی بیشتر

و دلی بی تاب تر.

تنها برای این بود که عاشقانه دوستت داشتم .وتو مزاحمت من حرفی

نمیزدی......

فکر نمیکردم که ازارت میدهم........اما ان شب ...ان شب که اسمان از

ستاره خالی شد و دستان من یخ زدو تنها شد

زمانی که انگونه به من گفتی مرا نمیخواهی.........گفتی ازارت

میدهم ........گفتی زنگی ات را به هم ریختم.

مرا باز شکستی سخت تر از قبل اینباردیگر توان بلند شدن را ندارم .... دیگه

نمیتونم به سوی تو بیام .....

نمیتونم چون نمیخوام.نمیخوام مزاحمت باشم ...... نمیخوام فرشته ی

ارزوهام و ازار بدم.

همیشه دلم میخواست برای من بودی........تنها و تنها برای من..

اما حالا میبینم گل ارزو هام در باغچه ی کس دیگری خوش بود و من

نفهمیدم.

نگاهش پی دیگری بود و من نفهمیدم.دلش بی قرار کس دیگه ای بود نه

من.

افسوس چه خوش خیال بودم ......افسوس افسوس افسوس

چه باور هایی داشتم .......چه رویا هایی .......چه ارزو هایی ...........

به خدا قسم کسی رو اینگونه دوست نداشتم.

و ندارم....

اما اکنون مایه ی عذاب تو ام .مرا ببخش....ببخش اگر این مدت به خاطر دل

ساده ام سکوت کردی.......

ببخش اگر از تو دل نمیکندم..........ببخش مرا که هم اکنون دوستت دارم.

ببخش مرا ای امین ارزو هایم.

دیگر خبری از من نخواهد شد ........دیگر مزاحم روز های زیبایت نمیشوم ای

فرشتهی زیبای من.

من میروم تا دیگر اسوده خاطر شوی....تا دیگر با بچه بازی هایم حوصله ات

را سر نبرم

تا نخواهی تحملم کنی.........

امین .....عزیزم.

همیشه گمان میکردم وقت وداع من و تو اگر برسد ....سرم را برای اخرین

بار بر روی شانه هایت میگذارم

و دمی گریه کنم .اما امروز به جای شانه هایت دیوار تکیه گاه من برای

اشکهایم است........

تو کجایی!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

به جای تو خاطرات و دست نوشته هایم را در اغوش گرفتم .......نوشته

هایی که امشب برای اخرین بار

خط به خط ان را دوباره خواندم .........نوشته هایی که تو از انها بی

اطلاعی ......... نوشته هایی

خط به خط از تو سخن میگفت........از عشقت از رویاهایم از خوبی هایت از

تو عزیزم .

و به جای گرمای لبهایت حرارت اشکهایم که به روی لبانم میچکد را

احساس میکنم....

با اینکه هیچگاه در کنارم نبودی ولی به اندازه ی تمام لحظه های با تو بودن

در خیالم دوستت دارم.

و اما این اخرین نوشته ی من است که از تو در خواست خواندنش را دارم .

واگر میدانستی خداحافظی ات چه اتشی به دل این عاشق جان سوخته

زد ........اینقدر راحت نمیگفتی

خداحافظ

امشب با تو و تمام نوشته هایم باید وداع کنم ..........

اما من به جای خداحافظی میگویم دست خدا سپردمت هستیه من.

گلکم باغچه ی نو مبارک....